Mira o look enteiro
Repasa un conxunto dunha ollada, desde a roupa que tes ata como se xuntan as pezas.
O teu armario, claro
Ordena a túa roupa, compón looks e mira como che quedan antes de vestirte.

Da roupa que tes aos looks que planeas.
Repasa un conxunto dunha ollada, desde a roupa que tes ata como se xuntan as pezas.
Garda cada peza nun sitio, ordenada por accesorios, arriba, abrigos, abaixo, calzado e vestidos.
Acouta o armario por tipo de peza, cor ou marca cando xa sabes que queres poñer.
Compara a túa foto co resultado xerado e mira como che queda o conxunto elixido.
Usa Hoxe para levar a conta do que puxeches e do que tes planeado.





Unha vista tranquila do teu armario, os teus looks e a túa semana.




O armario
Non hai lista de cartafoles. A pantalla do armario é unha figura, e cada parte leva ao que se leva aí. O que se acende é o corpo, non un recadro sobre o corpo: o armario lese dunha ollada coma unha figura a medio iluminar. E o que non é de temporada gárdase sen borrarse: o cambio de armario apártao da vista e devólveo cando toca.

Pasa por riba dunha zona. Cada parte do corpo leva aos tipos de peza que se levan aí, e as franxas non se solapan: un tipo lévase nun só sitio.
As pezas
Dar de alta unha peza son catro pasos, e o segundo non o fas ti.

Desde a galería ou coa cámara. Escolles a peza que queres gardar e Vestenda recibe esa foto, non o resto da túa galería.
O fondo vaise só. A peza queda sobre o crema coma se estivese colgada, e non sobre o sofá onde a fotografaches.
Categoría, marca, cor, talla, temporada e o que queiras anotar. As marcas suxírense mentres escribes, así que a mesma marca non acaba escrita de tres maneiras.
A peza cae na zona do corpo onde se leva. Non hai cartafoles que manter: a orde sae do tipo que escolliches.
O fondo quítase unha soa vez, ao gardar a peza, e xa queda recortada para sempre. Se algún día o recorte non sae, a peza gárdase igual coa foto orixinal: o que non pode pasar é que quedes sen a peza.
Os looks
Un look compónse tocando o manequí: cada zona ofrece as pezas que caben aí. As regras non son un formulario que valida ao final, son parte de vestirse.

Agás arriba e accesorios. Unha camisa aberta sobre unha camiseta é unha forma normal de vestirse, e un bolso non lle estorba a unha bufanda; dous pantalóns postos á vez non son un look, son un erro de dedo.
Ocupa o torso e as pernas dunha peza, así que non admite algo de arriba nin algo de abaixo. Cun abrigo enriba si, que é como se leva. A exclusión está escrita nos dous sentidos: se non, a orde na que tocas as zonas cambiaría o que podes compoñer.
Unha peza pode estar en varias á vez, e un look tamén, así que agrupar por «traballo» e por «verán» non obriga a escoller.
O probador
Compós o look no manequín, premes probar, e Vestenda xera unha imaxe de como che queda ese conxunto posto. Fai falta unha foto túa de corpo enteiro, que se garda á parte do armario e se borra cando queiras.

Unha soa, gardada fóra do armario e só para isto. Pídese cunha caixa que nace sen marcar, e borrala é un toque: non perdes nada máis da app.
Non escolles pezas outra vez: próbase o que tes montado no manequín, coas regras de zona que xa se aplicaron ao compoñelo.
Cada imaxe custa diñeiro de verdade, así que hai un límite e está dito por diante. Non se renovan cada mes: son dez, e xa. Vestenda Pro sobe a cen ao mes.
A imaxe é unha aproximación, non unha foto: non promete a talla nin a cor exacta. Leva o aviso posto e non se quita.
Hoxe
A tira da túa semana énchese polos dous lados: tres días atrás co que levaches, hoxe no medio, e tres diante co que pensas poñer. Non é a semana do calendario, é unha xanela que roda contigo, así que os sete días valen igual.

Era o verbo que lle faltaba á app: tiña o inventario e tiña os looks, e ningunha forma de dicir que algo se levara. Agora un look márcase no día en que cho puxeches.
O que planeas para o xoves e o que levaches o martes non se gardan no mesmo sitio, e na tira distínguense polo canto: ouro enteiro para o feito, punteado para a intención. Se se pintasen igual, a app estaría afirmando que xa cho puxeches.
Cada look leva a conta enriba. É o que converte o armario en algo que se mira para decidir, e non só nun inventario ordenado.
Quen o ve
Vestenda non gaña nada ensinando o que gardas: nin a outra persoa, nin a un anunciante. Hai un sitio onde se ven looks —Descubrir—, e a el só chega o que alguén publica a propósito. De aí estas catro, que son as que che cambian algo.
As túas pezas e os teus looks van coa túa conta e non os abre ninguén máis: nin outra persoa que use Vestenda, nin esta páxina desde a que o estás lendo. O único que se ve fóra é o look que publiques.
Non entra no armario e bórrase cun toque. É a única foto túa que Vestenda necesita, e só sae de aí se escolles publicar un look con ela de portada, algo que se pregunta cada vez e coa consecuencia diante.
Publícase un look, non a conta: escolles cal e con que portada, e retírala cando queiras. Non hai seguidores, e o que non publiques non está en Descubrir.
Vestenda págase con Pro ou non se paga. Nunca co teu armario.
O plan
Vestenda úsase de balde: 50 pezas e dez probas do probador. As dez son en total e non se renovan cada mes — dise aquí porque é o que máis se confunde. Vestenda Pro quita o tope do armario, sobe a cen probas ao mes e deixa publicar os teus looks en Descubrir.
De balde
Vestenda Pro
6,99 €/mes · 54,99 €/ano
E un freo que non depende do plan e vale para todos: 20 probas ao día. Cada imaxe págase fóra, e un erro non pode levar un mes por diante.
As túas pezas seguen aí e os teus looks tamén. O que se acaba é poder engadir unha peza máis ou sacar outra imaxe: limítase o que vén, nunca o que xa tes.
A subscrición é da App Store: contrátase dentro da app coa túa conta de Apple e cancélase desde os axustes do teléfono, sen pasar por aquí. O prezo sae na túa moeda.
Pon o teu armario á vista e fai que cada conxunto sexa máis doado de elixir.